پیام اتحاد بین‌المللی در حمایت از کارگران در ایران به کارزار زنان

در همبستگی با «کارزار مبارزه با خشونت دولتی، اجتماعی و خانگی بر زنان»

رفقا و دوستان گرامی و مبارز

طوفان دریا، گاه رسوبات ته نشین شده در کف را برمی‌دارد و بر روی می‌نشاند. چهل سال پیش در جریان طوفان انقلاب مردم ایران، لجن های بازمانده از قرون سپری شده به روی آمدند و در شکل و هیبت رژیم اسلامی در قدرت سیاسی تجسم یافتند. در طول این ۴۰ سال، زن‌ستیزی از خصلت‌های بارز این رژیم بوده است و تلاش برای تحمیل بی‌حقوقی مطلق بر زنان و سرکوب مستمر، بی‌رحمانه و جنایت‌کارانه ازنان با توسل به احکام شنیع سنگسار، شلاق، اعدام، زندان و شکنجه، در بسیاری موارد پیش‌درآمد و مقدمه‌ای بوده برای تشدید اختناق بر کل جامعه ایران. از منظر حکومت اسلامی، زن وسیله ای برای ارضای نیازهای جنسی و مادی مردان و ماشینی است برای تولید مثل. از این منظر جایگاه زن نه در اجتماع که در کنج خانه و وظیفه اساسی او کار خانگی و تربیت فرزندان است. نابرابری زنان نه تنها قانونی اعلام شده بلکه بی‌شرمانه‌تر اینکه در این قوانین، زن، نیم انسان نیز شناخته نمی‌شود. گسترش کودک همسری و جلوگیری از شرکت آزادانه و برابر زنان در فعالیت اجتماعی یکی از نتایج فاجعه‌بار سیاست‌های زن‌ستیز جمهوری اسلامی بوده است.

نرخ اشتغال زنان در ایران در همان سطح سال ۱۳۴۷ یعنی بین ۱۳ تا ۱۶ درصد درجا زده‌است. این از پائین‌ترین نرخ اشتغال زنان در آسیا و کشورهای خاورمیانه است. در سیستم سرمایه‌داری تحت حاکمیت این رژیم ضد انسانی، زنان شاغل در بسیاری از رشته‌های شغلی به‌ویژه در بنگاه‌های کوچک تولیدی و خدماتی در برابر کار یکسان، دستمزدی به مراتب کمتر از مردان دریافت می‌کنند. افزون بر این، بخش‌های بزرگی از کارگران زن مجبورند با دستمزدی کمتر از همان حداقل دستمزد بسیار ناچیز مصوب شورای عالی کار، به کار بپردازند.

 زنان در ایران اما هیچگاه قربانیان خاموش سرکوب‌گیری‌های افسارگسیخته رژیم نبوده‌اند. اعتراض و تظاهرات گسترده زنان علیه حجاب اجباری در ۸ مارس ۱۳۵۷، یعنی کمتر از یک ماه بعد از به قدرت رسیدن ارتجاع حاکم، نشان داد که زنان مبارز و برابری طلب ایران حاضر نیستند به خفت، حقارت و بی‌حقوقی مطلقی که رژیم در پی اعمال آن بوده است تن دردهند. مبارزه علیه حجاب اجباری، برای حق تحصیل، حق اشتغال، حق حضانت فرزندان، حق دستمزد برابر و علیه همه نمادهای سرکوب جنیستی، و در یک کلام برای آزادی و برابری به اشکال گوناگون در تمام طول حیات رژیم ادامه داشته است. مبارزه زنان در این ۴۰ سال، سرفصل‌های درخشان تاریخ مبارزه آزادی خواهی و برابری طلبی در ایران را رقم زده است.

برای آن دسته از نسل جوان ایران که از تاریخ مبارزه زنان برای برابری، شناخت کاملی ندارند، شاید مقایسه رژیم جمهوری اسلامی با داعش و طالبان ابتدا به ساکن مبالغه‌آمیز به نظر رسد. حقیقت اما این است که دیدگاه‌ها و نظرات رژیم اسلامی در مورد زنان و بی‌حقوقی آنان تفاوتی با دیدگاه‌ها و نظرات داعش و طالبان نداشت و ندارد. رژیم اسلامی اگر نتوانسته است به رغم سنگسار و اسید پاشی و هزار جنایت دیگر الگوی مورد نظر خود در مورد زنان را در ایران تحمیل کند نه به دلیل تعاریف و برداشت معتدل‌تر از اسلام بلکه به دلیل مقاومت و مبارزه خستگی‌ناپذیر و شجاعانه زنان ایران و نیروهای و جریانات مترقی برای رسیدن به برابری و آزادی بوده است. مبارزه‌ای که از حجاب برافکنی طاهره قره‌العین در دوران ناصرالدین شاه تا برآمد نخستین تشکل‌های زنان در انقلاب مشروطیت و نیز از تظاهرات علیه حجاب اجباری در سال ۵۷ تا دختران خیابان انقلاب به اشکال مختلف اما بدون وقفه تداوم یافته است.

مبارزه زنان برای رهایی برای برابری واقعی در کلیه عرصه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، بخش جدایی‌ناپذیر از مبارزه طبقه کارگر برای رهایی از نظام سرمایه‌داری است. این نظام با هزار رشته به مردسالاری و ستم جنسیتی گره خورده است و مدام بازتولیدش می‌کند. طبقه کارگر نمی‌تواند خود را رها سازد زمانی که زنان در اسارت و تبعیض بسر می‌برند.

رفقا و دوستان گرامی

شما از همان آغاز شکل‌دهی کارزارهای خود، نقش بسیار ارزنده در مبارزات زنان ایران برای آزادی و برابری و نفی همه ستمگری‌ها جنسیتی ایفا کرده‌اید. در تمام این دوران، صدای شما، صدای اعتراض علیه بنیادها و نمودهای تبیعض جنسیتی بوده است. در حالی‌که گرایش‌های راست در جنبش زنان، رسیدن زنان به حقوق خود را به قرائت ملایم‌تر از اسلام توسط چند مرجع تقلید مرتجع و به قدرت رسیدن اصلاح‌طلبان حکومتی و یا به تلاش در راه کسب آزادی‌های محدود لیبرالی در هماهنگی و همکاری با نهادها و دولت‌های غربی گره می‌زدند و هم‌چنان به آن مشغولند، شما مبارزه برای تغییر رادیکال و بنیادی در مناسبات قدرت را در دستور کار قرار دادید و تاکنون پیگیرانه به پیش برده‌اید. ما از «کارزار مبارزه با خشنوت دولتی، اجتماعی و خانگی بر زنان» که شما به مناسبت تظاهرات زنان علیه حجاب اجباری در سال ۱۳۵۷ سامان داده‌اید، پشتیبانی می‌کنیم و در این کارزار خود را در کنار شما می‌دانیم.

اتحاد بین‌المللی در حمایت از کارگران در ایران

۷ فوریه ۲۰۱۹

etehadbinalmelali.com/ak

www.workers-iran.org

info@workers-iran.org

twitter.com/IASWIinfo