پیام مرجان افتخاری به کارزار زنان

همبستگی و حمایت از کارزار زنان

در برگزاری ۸ مارس در سه کشور هلند، آلمان و بلژیک

مبارزات زنان با تمام فراز و فرود آن در برابر رژیم جمهوری اسلامی چهل ساله شد. سرکوب زنان که با حجاب اجباری آغاز شد، دیری نپائید که تمام سازمانها، احزاب، گروه‌های اجتماعی و روشنفکران را نیز شامل شد. سرکوب گسترده و وحشیانه جمهوری اسلامی در دهه ۶۰، دهه سیاه که زندان، شکنجه، اعدام و کشتار هزاران هزار نفر از زنان و مردانی که آرمانی بجز آزادی، برابری و عدالت اجتماعی نداشتند مفهوم عمیق «سرکوب» را در حافظه جمعی ثبت کرد.

در طول این چهل سال، استثمار، بی عدالتی، نا برابری طبقاتی و تبعیض‌های جنسیتی سرمایه‌داری، همراه با زن ستیزی رژیم مذهبی-اسلامی وضیعت زندگی و معیشیتی زنان را به وخامت کشاند. بیکاری، فقر، تهیدستی، بی خانمانی، آوارگی، گور خوابی، خیابان خوابی وذباله گردی به پدیده های عمومی تبدیل شدند. اما سرکوب، بی حقوقی، محرومیت وبطور کلی زن‌ستیزی سیستماتیک ابعادی گسترده‌تر و پیچیده‌تری در جمهوری اسلامی دارد.

با وجود تمام شرایط سخت و دشوار بخصوص سرکوب که جزء بنیادین رژیم جمهوری اسلامی است، زنان در هیچ دوره‌ای دست از مقاومت، ایستادگی و مبارزه برای آزادی و برابری برنداشتند. مبارزات زنان در این چهل سال تجربه و میراث بزرگ تاریخی و پرافتخاری است در جنبش جهانی زنان و جنبش زنان در ایران. جنبشی که سرمایه‌داری نابرابری‌ها و تبعیض‌های جنسیتی این سیستم، زن‌ستیزی مذهب اسلام، قوانین عقب‌مانده و واپسگرای آن‌را به چالشی بزرگ کشیده‌است. به‌طوری‌که تغییر شرایط زنان در خاورمیانه به مبارزات زنان در ایران گره خورده است. 

خیزش سراسری و بزرگ دی ماه سال ۹۶ نسیم تازه ای بود بر ادامه مبارزات کارگران، زحمتکشان، زنان، معلمان، دانشجویان، کشاورزان، کامیون‌داران، بیکاران و تمامی محرومان جامعه که زنان نقش برجسته‌ای در آن دارند. بازگشت به سیاست‌های نفرت‌انگیز و نخ‌نمای دهه ۶۰، «طراحی سوخته» گویای ضعف و استیصال دستگاه سرکوب و امنیتی چهل ساله جمهوری اسلامی در برابر گسترش اعتراضات و اعتصابات محرومانی‌ست که زنان اکثریت آن‌را تشکیل می‌دهند.

اگرچه در چهل سال پیش مبارزات زنان بر علیه حجاب اجباری با سکوت و بی‌تفاوتی گروه‌ها و سازمان‌ها روبرو شد و پیوند ارگانیک بین سرکوب زنان و «آزادیها» در ناآگاهی فرو رفت، اما ادامه مبارزات زنان بر علیه نابرابری، بی عدالتی، ستم طبقاتی و اجتماعی، تبعیض و حجاب اسلامی که نماد هویتی جمهوری اسلامی و اسلام است تا حرکت و حضور شجاعانه «دختران خیابان انقلاب» ادامه یافت. تجربه جهانی و ایران نشان می‌دهد که مبارزات زنان در برابر سرکوب و بی‌حقوقی «انحراف از جنبش طبقاتی»، «تحت شعاع قرار دادن مبارزه با سرمایه‌داری، ساختارها و کارکرهای آن» نیست. بر عکس مفهوم عمیق اشکال ستم، استثمار طبقاتی و جنسیتی را به عریانی به چالش می‌کشد.

باز هم تجربه چهل ساله ثابت کرده است که یکی از مشکلات و دشواری‌های اصلی مبارزات در تمامی جنبش‌ها و همچنین جنبش زنان در پراکندگی و عدم هماهنگی آن‌ها است. پاسخ به این مهم بحثی است پایه‌ای، همه‌جانبه و فراتر از این متن کوتاه.

فرا رسیدن هشت مارس و روز جهانی زن امکانی است در همبستگی عملی همه زنان و مردانی که برای آزادی و برابری مبارزه کرده و می‌کنند. ابتکار «کارزار زنان» در سه کشور هلند، بلژیک و آلمان به مناسبت 8 مارس اقدامی است عملی در راستای این همبستگی.

مرجان افتخاری

۱۷ فوریه ۲۰۱۹