پیام دو ارگان Iranian Circle of Women’s Intercultural Network & Women’s Intercultural Network به کارزار زنان

بخش ایرانی شبکه میان فرهنگی زنان (ICWIN) یکی از بخش های شبکه میان فرهنگی زنان (WIN)، مفتخر است که از «کارزار مبارزه با خشونت دولتی، اجتماعی و خانگی بر زنان در ایران» حمایت میکند.

بازتاب چهار دهه پس از انقلاب، یعنی مسیر 1979 تا 2019 برای زنان ایرانی دشوار است. آنها نخستین بخش جامعه ایرانی بودند که حقوق بشر آنها نقض شده و عقب افتاده ترین سیاست های رژیم جمهوری اسلامی ایران را تجربه کردند؛ زیرا همان موقعیت اجتماعی و وضعیت حقوقی شکننده ای که در رژیم قبلی داشتند نیز از آنان گرفته شد  و آن موقعیت شهروند درجه دو بودن شان با نام مذهب به طرز چشم گیری سقوط کرد. حجاب اجباری، ممنوعیت خوانندگی زنان، محرومیت از قدرت سیاسی، در حاشیه گذاشته شدن به لحاظ اقتصادی، و- برای این که به این زخم ها نمک هم بپاشند- بازگرداندن طلاق یکجانبه، چند همسری و ازدواج موقت؛ از جمله تبعیض های جنسیتی  فجیعی هستند که صفت مشخصه انقلاب اسلامی می باشند. خشونت بر زنان در عرصه اجتماعی و خصوصی موانع بزرگ و مهمی برای دستیابی زنان ایرانی به حقوق و شان انسانی شان است. ایران معاهده رفع تمام اشکال خشونت بر زنان  (CEDAW) را امضا نکرده است. معاهده ای که به عنوان «لایحه حقوق» زنان معروف است.

با این حال زنان ایرانی در صف مقدم اعتراض و به چالش کشیدن قوانین تبعیض آمیز و ناقض حقوق بشر در ایران بوده اند. در طول چهار دهه گذشته علیرغم تمام سیاست های جنسیتی مهندسی شده و عقب مانده در زمینه آموزش، استخدام، امنیت اجتماعی، خدمات عمومی، زنان هم چنان حضوری قوی در عرصه اجتماعی دارند، خواهان حقوق شان هستند و برخی حتا با وجود آزار و مجازات شدن ها جسارت برهنه کردن سر و موی خود را دارند. امروز زنان از هر زمان دیگردر این چهل سال شجاع تر شده اند و در صف مقدم جنبش های اجتماعی خواهان حقوق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و آنانی که در قدرت هستند را پاسخ گو می دانند.

به امید موفقیت هر چه بیشتر برای مبارزه زنان ایران در جهت دستیابی به برابری، صلح و عدالت اجتماعی.

بخش ایرانی شبکه میان فرهنگی زنان و شبکه میان فرهنگی زنان

♦اصل پیام به زبان انگلیسی:

 

Iranian Circle of Women’s Intercultural Network (ICWIN), one of the circles of Women’s Intercultural Network ( WIN ) is proud to support “The campaign to fight state, social and domestic violence against women in Iran. “

Reflecting four decades after the revolution, the path from 1979 to 2019 has been an arduous one for Iranian women. They were the first segment of Iranian society that their human rights were violated and experienced the worst of regressive policies of the Islamic Republic of Iran, as they were stripped from the fragile legal status and social positions they had during the previous regime and their second class citizenship dramatically declined in the name of religion. Compulsory veiling, the ban on women singers, exclusion from political power, economic marginalization, and—adding insult to injury—the return of unilateral divorce, polygamy, and temporary marriage were some of the egregious gender discriminations that characterize Islamic Revolution. Violence against women in the public and private sphere is a major barrier to the human rights and dignity of Iranian women. Iran has not signed CEDAW (The Convention on Elimination of All forms of Violence Against Women), a convention that is being known as the “Bill of Rights” of women.

However, Iranian women have been at the forefront of challenging the discriminatory laws and human rights violation in Iran. During the last four decades despite all gender engineering and regressive policies in education, employment, social protection, public services, they have a strong presence in public sphere, demanding their rights and some even dare to bare their hair in public in spite of harassments and punishments! Today they are braver than any time in the last four decades at the forefront of social movements demanding their social, economic and political rights and holding the people in the position of power accountable.

Onward and upward with the struggle of Iranian women for equality, peace and social justice.

Iranian Circle of Women’s Intercultural Network & Women’s Intercultural Network