گزارشی از برگزاری تظاهرات به مناسبت روز جهانی زن – برمن

بعد از هفته ها جلسات هماهنگی بین گروه های مختلف رادیکال شهر برای برگزاری روز زن و تبلیغات گسترده به اشکال گوناگون، بالاخره زمان موعود فرارسید. تظاهرات در روز یکشنبه هشتم مارس، از ساعت 13:00 از جلوی تآتری در مرکز شهر آغاز شد.

ما از طرف “کارزار مبارزه علیه خشونت دولتی، اجتماعی و خانگی بر زنان در ایران” و همچنین “سازمان زنان 8 مارس (ایران-افغانستان)/واحد برمن”، در سالهای اخیر این روز را با چند گروه دیگررادیکال، تحت عنوان “کنفرانس زنان شهر برمن” برگزار می کردیم. برای برگزاری روز زن امسال، گروه دیگری از زنان به نام “زنان اعتصاب” هم از ماه ها قبل تمایل خود را برای یک کار مشترک در روزجهانی زن، اعلام کرده و در اغلب جلسات هماهنگی همراه با ما  شرکت کردند

 

ما از ساعتی قبل از شروع راهپیمایی در مقابل تأتر بزرگ شهر حضور یافتیم.  با نصب تصاویر زنان ایرانی که در عرصه های مختلف مبارزاتی سهم گرفته و  مجازاتهای سنگین اعدام، حبس های طویل المدت و شکنجه را متحمل شده اند، بر کامیونت حمل بلندگو که  قرار بود در جلو تظاهرات حرکت کند، کارمان را آغاز کردیم. جمعیت هر دقیقه بیشتر می شد تا جایی که ما در توزیع اعلامیه های مان، صرفه جویی کرده و به هر جمع 5 یا 6 نفره فقط یکی می دادیم و خواهش می کردیم که با هم بخوانند؛ با این حال در کمتر از 20 دقیقه کل اعلامیه ها تمام شد. برای گرفتن اجازه راهپیمایی از پلیس ناچار بودیم از قبل تعدادشرکت کنندگان را تخمین بزنیم و از آنجا که که در سالهای گذشته حداکثر1000 نفر شرکت کننده داشتیم، رقم تخمینی هم به پلیس 1000 نفر اعلام شد ولی به سرعت جمعیت به بیش از 3000 نفر رسید.

 

اوضاعِ بسیار ملتهب در سراسر جهان، تشدید قدرت گیری نیروهای راسیست و فاشیست، تحمیل روزافزون جنگ های امپریالیستی در خاورمیانه و افریقا، ریاضت کشی های اقتصادی، تشدید فشارهای کمرشکن اقتصادی برگرده مردم کشورهای تحت سلطه و…، که بیش از همه زنان را مورد هجوم خود قرار داده و سرکوب وحشیانه آنان را بیش از پیش رقم می زند و از طرف دیگر وقوع خیزش های مردمی در بسیاری از نقاط دنیا، که زنان در صفوف مقدم آن حضوری پررنگ دارند، به نسبت سالهای گذشته توجه و حساسیت اقشار گسترده تری را جلب نموده و آنان را برای اعلام نارضایتی و اعتراض، به صف تظاهرات روز زن کشانده بود.

 

حضوروسیع  زنان و مردان از اقشار و سنین مختلف که ده ها بنر و پرچم وشعار کاملا متفاوت را حمل می کردند، یک امر را به وضوح نشان می داد و آن اینکه تظاهرکنندگان اگر چه با افکار و ایده ها و راه حل های متفاوتی در راهپیمایی شرکت کرده اند، ولی همه آنها روی یک نکته هم نظر بودند و آن هم این  که زنان و به ویژه زنان زحمتکش جامعه،  بیش از سایرین مورد ستم، خشونت و سرکوب قرار دارند و علاوه بر اشکال مختلفی از ستم که همراه با مردا ن متحمل می شوند، تحت خشن ترین اشکال ستم جنسیتی و سرکوب جنسیتی نیز به واسطه زن بودنشان هستند و این امری پذیرفتنی نیست.

 

تصویر برخی از پرچم ها، بنرها و شعارهایی که افراد و گروه های مختلف در تظاهرات حمل می کردند

 

در بخش اول برنامه قبل از حرکت، چند نفر بیانیه کوتاهی را از جانب تشکل خود قرائت کردند. دومین نوبت به ما تعلق داشت. یکی از دوستان ما هم متنی را از طرف کارزار باصدایی رسا و محکم قرائت کرد. در این بیانیه بر هم رزم بودن زنان جهان علیه ارتجاع و امپریالیسم تاکید شده بود و راه حل را در متشکل شدن زنان مبارز و بالابردن آگاهی آنان، جستجو می کرد. بخشی از بیانیه هم تمرکز خود را روی وضعیت زنان ایرن و مبارزاتشان علیه حجاب اجباری و سایر اشکال خشونت، گذاشته و سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی را گام اول در راه رهایی زنان دانسته بود و خواستار حمایت افراد و جنبش های انقلابی جهان از مبارزات زنان ایران شده بود. طی دقایقی که یکی از زنان کارزار بیانیه را میخواند جمعیت چندین بار با کف زدنها و سوت کشیدن های خود،  او را تشویق کردند و در پایان هم برخی از حاضرین، ضمن ابراز همدلی خود، خواهان متن کتبی این بیانیه بودند.

 

 

جمعیت بعد از حدود 45 دقیقه حرکت خود را آغاز کرد. در طول مسیر چندین بار باران سبکی شروع به باریدن کرد ولی این امر مانع از آن نشد که تظاهراتی بسیار رنگارنگ و پر شور داشته باشیم. شعارهایی به انگلیسی، آلمانی و ندرتا کردی در حمایت از زنان و محکوم کردن سکسیسم و راسیسم، در تمام مدت، از بلندگوها پخش می شد و از طرف شرکت کنندگان مشتاقانه تکرار می شد. در جلوی صف، زنان کرد با لباس محلی دَف می نواختند. در فواصل برنامه هم  ترانه و موزیک های انقلابی و فمینیستی پخش می شد.  در بخشی از برنامه هم به پیشنهاد ما، یکی از دکلمه های آذر درخشان به مناسبت روز زن، از بلندگو پخش شد. بیشتر شعارها و پرچم ها و بنرها، مربوط به نیروهایی با نگرش چپ رادیکال بود ولی طبیعتا سایر نگرش ها هم حضور داشتند.

 

 

 در میانه راه جلوی یک بیمارستان، برای اعلام همبستگی با زنانی که ناچارند در روزجهانی زن هم سرکار بروند،  توقف داشتیم و بیانیه هایی خوانده شد. برخی از پرستاران و کارکنان بیمارستان هم در این قسمت به ما ملحق شدند و بیانیه خود را خواندند. توقف بعدی و پایانی تظاهرات  در یکی از چهار راه های مهم شهر اتفاق افتاد. برای بیش از نیم ساعت، صف تظاهرات برای جلب بیشتر توجه مردم، کل چهارراه را بست  و مانع تردد ماشین ها و قطار شهری شد. در این فاصله آخرین بیانیه ها خوانده شد و در قسمت پایانی برنامه گروه بزرگی از زنان و دختران جوان  رقص جمعی ” تو متجاوز هستی” را با چشم بندها و لباس های سیاه همراه با موزیک برگزار کردند.

 

 

راهپیمایی روز جهانی زن امسال  در شهر برمن حدود سه و نیم ساعت به طول انجامید. اکثر شرکت کنندگان تا پایان برنامه صف تظاهرات را فعالانه همراهی کردند. دوستی های تازه در طول مسیر شکل گرفتند و هریک از ما فرصت های کوتاهی در لابلای برنامه ها پیدا می کردیم که با سایر افراد و نیروها بر سر برخی نکات گفتگو داشته باشیم.  نکاتی مثل راه رهایی زنان، و یا مثلا اینکه آیا موضوع ترنس ها و افرادی که خود را  دو جنسیتی  و یا فاقد جنسیت خاصی می دانند، باید موضوع مبارزاتی روز زن باشد، موضوع فرا طبقاتی بودن ستم بر زن و…  . بعد از ردو بدل شدن آدرسهای تماس و قرارهای بعدی، جمعیت متفرق شد.

مارس 2020

 

کارزار زنان علیه خشونت دولتی، اجتماعی و خانگی بر زنان در ایران – واحد برمن

و سازمان زنان هشت مارس (ایران-افغانستان) –  واحد برمن